Leve de familiare cultuur én de keukenla*!

“We moeten door ontwikkelen naar een professionele cultuur”, hoor ik best regelmatig.
En natuurlijk begrijp ik wat we daarmee willen zeggen. En dat het gezond is om samen te leren, elkaar van feedback te voorzien enzovoort. Toch is mijn neiging om terug te roepen “nou uh koester vooral ook maar die familiare cultuur”, soms best groot. Of de vraag te stellen, “doe je dat thuis ook” ?
Kijk bijvoorbeeld eens naar die ‘voorschrijvende briefjes’ in keukentjes van KANtoor of van scholen.
Zet hier je vaatwas maar neer de machine draait. Of je kunt de vaatwas nu in de machine stoppen. Of zullen we samen de boel netjes houden #tigvoorbeeldenhiervan. Geloof niet dat we die op veel thuisplekken tegenkomen. Waarom dan wel op het werk? En ga nou niet zeggen omdat het nodig is. Want dat is het niet. Er zijn andere manieren om die dingen te fiksen samen of gewoon te accepteren wanneer het efkes niet goed loopt. Niets menselijks is ons vreemd. Toch ?

Zoals daar is de keukenla. Je kent dat wel. Zo’n plek waar je ‘even’ alles wegstopt wat je niet op weet te bergen. En ook niet weggooit. Waar je even niet over wilt nadenken. En dan is er het moment dat je iets zoekt. In die keukenla. Een rolmaat bijvoorbeeld. En dat je het dan N I E T kunt vinden. Dat je dan, al of niet, B O O S die la even opruimt. Er bakjes aan toevoegt (in de veronderstelling dat het helpt).
En S A M E N thuis even afspreekt om het netjes te houden. En dat is fijn. En een tijdje later pak je het weer op #zoiets. Voor mij is het een beeldspraak die mooi te gebruiken is om te kijken naar hoe je samen werkt in de school. Zo maak je bijvoorbeeld goede afspraken over herkenbaar didactisch repertoire. Om met elkaar en voor kinderen heldere draad te maken. In al je handelen in je groep worden dingen vanzelfsprekend waar ze het nog niet helemaal blijken zijn ;-). Afijn er sluipt anders in. En dus. Hartstikke mooi om met regelmaat samen ‘de keukenla weer even op te ruimen’.

Het is in mijn ogen dus best professioneel om op het werk iets meer te handelen zoals thuis. Situaties met geduld tegemoet te treden. Van kleine dingen niet iets heel groots maken. Verschillen accepteren. Gewoon ook dingen voor elkaar doen (en niet omdat het hoort of omdat het op een briefje staat). Verbinden op wat belangrijk is. En dus op allerlei manieren regelmatig ‘de keukenla even op te ruimen’.

Collega van Bestuur Martijn stelde laatst ’n mooie check-in vraag aan de collega’s van Het Kompas SAAM*: “welke dag van…” (….die er dus veel te veel zijn…) moet écht op het jaarrooster van SAAM*. Waarop ik antwoordde de dag van samen opruimen. Letterlijk en figuurlijk. Heerlijk. #voorjaarsschoonmaakmaardananders.

* Deze keukenla is bij me thuis net na de fase dat we dachten dat bakjes de oplossing zijn …….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *